bir şehir varmış
metropolden hâllice
kanalizasyonlarında londra yağmurları
pek barok neo üslup kaldırımlar
üstünde
beyaz yaka fetişisti kadınlar
yaşarmış
bilmem kaç yüz katlı rezidanslar
çok anglosakson
pek protestan tipler
bir de ben varmışım
"azizim"
demişim
"buralar bize dar gelmekte"
evet
21inci yüzyıl
milenyum da derlerdi eskiden
fatihin istanbulu fethettiği yaşta
bir bok yiyemeyen jenerasyondanmışım ben de
ben
ta kendim
hiç memnun değilmişim
kendimle tanıştığıma
kirâmen kâtibîn erken emekli
zaten omuz soldan çökük yaşarım
nâr'a kombinem var
içkim kumarım da yok
haşâ
bu kadar büyükken Perverdigâr
umudum nâmevcut
ol sebepten yanmışım
ben narkissos misâli
bir dere kıyısında
aksime bakarmışım
haşa ne güzelliği,
tekebbür mü?
esamesi yok!
eşkalimi unutmuşum
ondan imiş nazarım
silüetimin pasağındanmış
derenin iğrenci
hiçbir şeye
değil de
senin de
beni tam olarak anlattığım
gibi
bırakıp gitmene
yanarmışım
uzaydan görünen
tek insan yapısı
bende yaktığın ateşmiş
kezâ
hiç ihtimal vermezmişim
ki
gül dikeninden ayrılsın
diken miken lâkin
seven âdemmişim ben
hiç haketmezmişim
kâne boyanmayı
iç odalar kafesinde
bir şehir varmış
sen varmışsın
ben varmışım
intihar yokmuş hiç
kapının karşısındaki sandalyeye
oturup
gözünü dikmeler
küçük harflerle çarşamba türküsü tutturup
ağlamalar da yokmuş
hâtıralar hep güzel
acılar ehemmiyetsizmiş
âdemin kaderiymiş bu
Tanrı'yla başbaşa otururken
havva gelmiş
sonra dolmuş putlar kâbeye
şimdiyse bu işler arap saçıymış
ibrahim olam diyen
ateş-i nemruda düşmüş
artık
ne gül
ne güvercin varmış
bir nefes
istemişim ulu Tanrımdan
bir nefes ki
çeksem cigerim içre
ba'deza bir lâhza daha
acım olmasınmış
"fesabrun cemîl" bende mevcut iken
imtihânsız sıratsız yürüyeyimmiş
yüreğimin gûşeleri cennet olub
her hurinin yüzü sen olsunmuş
sen daha fazla bekletmezmişsin beni
gelir kollarını açarmışsın
bir nefes ki
yarısı senin
yarısı benim
imiş
seni beni bir edip
aşka
Hakk'a
elele
kavuştururmuş
bizi
hû
00:35 14.07.2008 | K.C.C | İstanbul